به پیش آور دو دست خالی خود را...
ببینم چشم های خیست آیا گفته ای دارند؟
بخوان مارا...
بگردان قبله ات را سوی ما..
اینک وضویی کن...
خجالت می کشی از من...
بگو, جزمن کس دیگر نمی فهمد...
به نجوایی صدایم کن...
بدان آغوش من باز است..
شروع کن , یک قدم با تو...
تمام گام های مانده اش با من
ببینم چشم های خیست آیا گفته ای دارند؟
بخوان مارا...
بگردان قبله ات را سوی ما..
اینک وضویی کن...
خجالت می کشی از من...
بگو, جزمن کس دیگر نمی فهمد...
به نجوایی صدایم کن...
بدان آغوش من باز است..
شروع کن , یک قدم با تو...
تمام گام های مانده اش با من
نوشته شده در شنبه هفدهم فروردین 1387 توسط امیر
|
